سبک های مدیریت تیم

سبک های مدیریت تیم


همه مدیران باید سبک های مدیریت تیم را شناخته و سبک خود را معین کنند. زیرا با درک بهتر سبک مدیریت، می توان دستورالعمل های متناسب تری ایجاد و اجرا نمود. مشارکت بیشتر کارکنان، گردش مالی بهینه و به دست آوردن نتایج بهتر از اثرات این درک است. در نتیجه تیم موثری ساخته خواهد شد.

در ادامه با سبک های مدیریت تیم آشنا می شویم تا آسان تر به نتایج گفته شده دست یابید.

سبک های مدیریت تیم چیست؟

سبک مدیریت تیم روشی است که یک مدیر به انجام موارد زیر می پردازد:

  • برنامه ریزی
  • سازماندهی
  • تصمیم گیری
  • تفویض اختیار
  • مدیریت کارکنان

مدیر موثر کسی است که بتواند سبک مدیریت خود را نسبت به شرایط انعطاف پذیر تنظیم کند. هم چنین بتواند تمرکز خود را بر دستیابی به اهداف قرار دهد.

توجه شود که سبک های مدیریت می توانند با توجه به فرهنگ و شخصیت مدیر، متفاوت باشند. عوامل درونی و بیرونی متفاوتی بر سبک های مدیریت تیم اثر بگذارند.

عوامل دورنی عبارتند از:

  • فرهنگ سازمانی
  • سیاست های سازمان
  • اولویت های سازمان
  • تعهد شغلی کارکنان
  • سطوح مهارت کارکنان

سطوح مهارت از این جهت مهم اند که نظارت کمتری بر افراد با مهارت بالا نیاز است.  در حالی که اگر سطح مهارت شخص پایین باشد، نظارت بیشتری را می طلبد.

عوامل بیرونی، که خارج از کنترل سازمان ولی اثر گذار بر آنند، نیز به قرار زیرند:

  • قوانین استخدامی
  • اقتصاد
  • رقبا
  • تامین کنندگان
  • مصرف کنندگان

معرفی سبک های مدیریت تیم

به طور کلی سه سبک مدیریت وجود دارند که هر کدام نیز از انواع مختلف برخوردار است. در ادامه به معرفی آن ها می پردازیم.

سبک های مدیریت خودکامه

این سبک دارای یک رویکر بالا به پایین است و ارتباطات یک طرفه و از جانب مدیر می باشد. این سبک، کنترل کننده ترین سبک مدیریت تیم است. مدیران خودکامه تمام قدرت را در اختیار دارند و تنها تصمیم گیرنده هستند.

در این نوع سبک مدیریت تیم، کارکنان نمی توانند سوالی بپرسند و یا ایده ای ارائه دهند. هم چنین نمی تواندد پیشنهاداتی برای بهبود ارائه دهند و حتی از آن منع می شوند.

انواع فرعی سبک های مدیریت خودکامه به شرح زیرند.

سبک مدیریت مقتدرانه

در این سبک مدیران دستورات خود را به کارکنان دیکته می کنند. سپس کسانی که سرپیچی کرده اند را مجازات می کنند.

در سبک مقتدرانه مدیران از نزدیک نظارت می کنند و درگیر مدیریت خرد می شوند. اغلب این مدیران به عملکرد کارکنان اعتماد ندارند. آن ها متعقدند که بدون نظارت، کارکنان مناسب و موفق عمل نخواهند کرد.

از مزایای این سبک می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تصمیم گیری سریع و تعریف واضح نقش ها و انتظارات
  • افزایش بهره وری؛ اما تنها در حضور مدیر

معایب این سبک نیز به قرار زیرند:

  • نارضایتی کارکنان
  • عدم توسعه حرفه ای
  • عدم مشارکت کارکنان
  • جلوگیری از ایجاد ذهنیت تیمی
  • از بین بردن نوآوری و خلاقیت
  • باقی ماندن فرایند های ناکارآمد

توجه شود تنها در زمان بحران ها می توان از این سبک استفاده کرد. زیرا در این زمان نیازمند سرعت در تصمیم گیری و اجرا هستیم.

سبک مدیریت متقاعد کننده

یکی دیگر از سبک های مدیریت خودکامه، مدیریت متقاعد کننده است. در این سبک مدیر از مهارت های خود جهت متقاعد کردن کارکنان استفاده می کند.  در نتیجه به آن ها می فهماند که تصمیم یک جانبه ای که گرفته شده است، به نفع همگان است.

در این روش مدیران به جای صادر کردن دستور انجام وظایف، سوالاتی را مطرح می کنند. سپس به توضیح فرایند تصمیم گیری و منطق آن ها می پردازند. در نتیجه کارکنان احساس قابل اعتماد و ارزشمند بودن پیدا می کنند. هم چنین آنان احساس می کنند که در تصمیمات کلیدی دخیل اند. در نتیجه احتمال تنش و رنجش در سطوح سازمان کاهش می یابد.

مزایای این سبک عبارتند از:

  • بالا بردن سطح اعتماد بین مدیریت و کارکنان
  • کارکنان تصمیمات گرفته شده را راحت تر می پذیرند
  • به دلیل توضیحات منطقی مدیریت، پذیرش تهدید و تنبیه برای کارکنان راحت تر است
  • کارکنان، نسبت به سبک مقتدرانه، احساس محدودیت کمتری دارند

اما عیب این سبک این است که هم چنان کارکنان محدود هستند. زیرا نمی توانند بازخورد و یا راه حل ارائه دهند. هم چنین نمی توانند مهارت هاخود را ارتقا دهند و در نتیجه نا امید خواهند شد.

زمانی می توان از این سبک استفاده کرد که مدیر، در زمینه مورد بحث، تجربه بیشتری نسبت به سایر اعضا داشته باشد. در نتیجه او متخصص تلقی شده و با توضیح منطقی تصمیمات می تواند کارکنان را با خود همراه کند.

سبک مدیریت پدرانه

در این سبک، مدیریت با توجه به منافع کارکنان و زیر دستان خود عمل می کند. در سازمان ها با این نوع سبک مدیریت به مفهوم خانواده بودن اعضای تیم اشاره می شود. سپس از کارکنان خواسته می شود تا به سازمان وفادار و معتمد بمانند.

در این نوع سبک از سبک های مدیریت تیم نیز تصمیم گیری یک جانبه است. اما به کارکنان توضیح داده می شود که تصمیم گیرندگان متخصص و دلسوزند. در نتیجه تصمیمات آن ها مشروع است ولی جایی هم برای پرسش و یا ارائه ایده وجود ندارد.

از مزایای مدیریت پدرانه می توان موارد زیر را نام برد:

  • تمرکز بر رفاه کارکنان
  • تصمیم گیری بر مبنای بهترین ها برای کارمندان
  • ارزشمندی آموزش و ارتقا مهارت کارکنان
  • به وجود آمدن کارکنان شادتر، ماهر تر و مولد تر

معایب این سبک نیز عبارتند از:

  • وابستگی بیش از حد کارکنان به مدیر و کمبود نوآوری و خلاقیت در نتیجه آن
  • ایجاد نارضایتی در کارکنانی که به مفهوم سازمان به عنوان خانواده اعتقاد ندارند
  • تحقیر آمیز و کودکانه خواندن این سبک توسط کارکنان

نکته این جاست که استفاده از این سبک به شدت وابسته به فرهنگ سازمان است. به همین علت ممکن است مدیریت پدرانه در سازمان های کوچک موفق شود اما در سازمان های بزرگ خیر.

بخش ابتدایی معرفی و بررسی سبک های مدیریت تیم ارائه شد. بخش های دیگر هم به زودی منتشر خواهند شد.

با ما همراه باشید.

https://www.valamis.com/

‫0/5 ‫(0 نظر)

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *